Αντιμετώπιση UAV με προηγμένες τεχνολογίες radar για την ενίσχυση της ασφάλειας των αεροδρομίων
Το άρθρο βασίζεται στην εργασία “Advanced Radar-Based Counter-UAV Solutions for Enhanced Aircraft Security in Airport Environments” (Dr Βασίλης Μηλιώτης & Μπάμπης Παπασπύρος, Ιαν. 2024) που εστιάζει στις τεχνολογίες ανίχνευσης και εξουδετέρωσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV), με επίκεντρο εξελιγμένα radar & αισθητήρες και τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης για την προστασία των αεροδρομίων από απειλές. Η μελέτη προτείνει ένα καινοτόμο anti-drone σύστημα και αρχιτεκτονική βασισμένη σε AI για βελτιωμένη ανίχνευση και αποτελεσματικότητα εξουδετέρωση, διασφαλίζοντας ισχυρή προστασία. Η αυξανόμενη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV), κοινώς γνωστά ως drones, αποτελεί σοβαρή απειλή για την ασφάλεια των αεροδρομίων, προκαλώντας συχνές διακοπές στις πτήσεις και θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια επιβατών και πληρωμάτων. Χαρακτηριστικά περιστατικά σε μεγάλα αεροδρόμια, όπου η παρουσία drones οδήγησε σε αναστολή των πτήσεων, αναδεικνύουν την επείγουσα ανάγκη για την ανάπτυξη αποτελεσματικών αντιμέτρων.Τεχνολογικές Λύσεις Αντιμετώπισης των UAVΗ παρούσα έρευνα αναλύει τις τρέχουσες τεχνολογίες ανίχνευσης UAV με τη χρήση radar, καθώς και την ανάπτυξη νέων αρχιτεκτονικών που συνδυάζουν radar και τεχνητή νοημοσύνη (AI) για την έγκαιρη και ακριβή ανίχνευση και εξουδετέρωση αυτών των συσκευών. Οι προτάσεις εστιάζουν κυρίως σε μικρά και πολυάριθμα UAV (swarm drones), τα οποία αποτελούν ιδιαίτερα δύσκολη πρόκληση για τις υπάρχουσες τεχνολογίες.Η χρήση radar Doppler και micro-Doppler έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική στην ανίχνευση των χαρακτηριστικών υπογραφών των drones, διευκολύνοντας τη διαφοροποίηση τους από άλλα αντικείμενα στον αέρα, όπως τα πουλιά. Επιπλέον, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επεξεργάζεται τα δεδομένα των radar σε πραγματικό χρόνο, βελτιώνοντας την ακριβή ταξινόμηση και την άμεση απόκριση στις απειλές.Για να επεξηγήσουμε περαιτέρω τις προόδους και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των αναδυόμενων λύσεων στις τεχνολογίες anti-UAV, ο Πίνακας 1 παρέχει μια επισκόπηση διαφόρων υπαρχόντων συστημάτων. Η ανάλυση εμβαθύνει σε βασικές τεχνολογίες, εύρη ανίχνευσης, δυνατότητες ολοκλήρωσης και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσαρμοσμένο για την αντιμετώπιση προβλημάτων με τα drone σε περιβάλλοντα αεροδρομίου. Κάθε σύστημα αξιολογείται με βάση το τεχνολογικά στοιχεία, όπως τύποι radar, ενσωμάτωση αισθητήρων και μοναδικές δυνατότητες μετριασμού Κίνδυνοι που σχετίζονται με τα UAV. Οι κύριες συνιστώσες της πρότασης περιλαμβάνουν: Προστασία αεροδρομίουΣτην βασική μελέτη παρουσιάζεται η υλοποίηση της αρχιτεκτονικής αυτής. Τα radar και οι αισθητήρες τοποθετούνται στρατηγικά σε κρίσιμα σημεία του αεροδρομίου, όπως πύργος ελέγχου, οι διάδρομοι απογείωσης προσγείωσης και η περίφραξη του αεροδρομίου, με σκοπό την πλήρη κάλυψη των πιθανών σημείων εισόδου UAV. Το κεντρικό σύστημα διοίκησης & ελέγχου (C2) αναλαμβάνει τη διαχείριση και το συντονισμό της ανταπόκρισης στις απειλές σε πραγματικό χρόνο.Προκλήσεις και ΣυμπεράσματαΗ αντιμετώπιση των UAV παραμένει μια ανοιχτή πρόκληση για την ασφάλεια των αεροδρομίων, ειδικά όσον αφορά τα swarm drones και τα μικρά UAV, τα οποία είναι πιο δύσκολο να ανιχνευτούν και να κατασταλούν. Η προτεινόμενη λύση συνδυάζει τις δυνατότητες πολλαπλών αισθητήρων και τεχνητής νοημοσύνης, προσφέροντας αυξημένη ακρίβεια στην ανίχνευση και πιο αποτελεσματική εξουδετέρωση των UAV.Οι μελλοντικές έρευνες, πρέπει να εστιάσουν στην ανάπτυξη καλύτερων τεχνικών για την αντιμετώπιση των αυτόνομων σμηνών UAV που δεν βασίζονται στην επικοινωνία, καθώς και στην περαιτέρω βελτίωση των αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης για την κατηγοριοποίηση των απειλών. Με τη συνεχή εξέλιξη των τεχνολογιών, τα αεροδρόμια μπορούν να εξασφαλίσουν την ομαλή και ασφαλή λειτουργία τους, προστατεύοντας από τις αυξανόμενες απειλές των UAV.
Δοκιμή 17 συστημάτων anti-drone σε άσκηση της Interpol για την προστασία & ασφάλεια αεροδρομίων
Η Σημασία των anti-drone συστημάτων (C-UAS) στην Ασφάλεια των ΑεροδρομίωνΤα αεροσκάφη χωρίς πιλότο, ευρέως γνωστά ως “drones”, έχουν γίνει δυνατά εργαλεία σε όλους τους τομείς και τις βιομηχανίες, βελτιώνοντας την ικανότητά μας να εργαζόμαστε καθημερινά σε διάφορα περιβάλλοντα. Ωστόσο, έχουν αποδειχθεί επίσης και απειλητικά. Στα λάθος χέρια, τα drones μπορούν να μετατραπούν σε όπλα ή μέσα για τη διενέργεια παράνομων δραστηριοτήτων. Τα τελευταία χρόνια, η απειλή των drones να εισέλθουν σε περιορισμένους εναέριους χώρους προκαλεί ανησυχία και αποτελεί πρόκληση για πολλές από τις 195 χώρες-μέλη της INTERPOL. Αυτή η απειλή επιδεινώνεται όταν ένα drone εισέρχεται στον εναέριο χώρο γύρω από ένα αεροδρόμιο. Μπορεί να προκαλέσει διακοπή της δραστηριότητας του αεροδρομίου, ανακατεύθυνση πτήσεων και άλλα πιθανά σοβαρά περιστατικά.Σε αυτό το πλαίσιο, τα συστήματα C-UAS, είναι ουσιώδη για την εξασφάλιση της ασφάλειας των αεροδρομίων και οι εμπορικοί πάροχοι έχουν ήδη αναπτύξει μια ευρεία γκάμα λύσεων για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Πιθανώς,τα C-UAS συστήματα θα γίνουν ακόμα πιο αναγκαία καθώς οι αρχές στις χώρες-μέλη θεσπίζουν κανονισμούς σχετικά με τα drones και τον διαχειριζόμενο εναέριο χώρο.Παρόλα αυτά, υπάρχει ακόμα ανεπαρκής πληροφόρηση για την αξιολόγηση των C-UAS συστημάτων στις πραγματικές συνθήκες. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τα C-UAS συστήματα, η INTERPOL IC (the Digital Forensics Laboratory), σε στενή συνεργασία με τη Νορβηγική Αστυνομία, πραγματοποίησε μια τριήμερη άσκηση (INTERPOL Drone Incursion Exercise 2021) στο αεροδρόμιο Oslo Gardermoen της Νορβηγίας τον Σεπτέμβριο του 2021.Οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των απειλών των drones στα αεροδρόμια είναι απαραίτητες. Τα anti-drone συστήματα μπορούν να ανιχνεύσουν, να παρακολουθήσουν, να ταυτοποιήσουν και να αντιμετωπίσουν την απειλή από ένα drone που εισέρχεται στον παρακολουθούμενο εναέριο χώρο. Ωστόσο, η δυσκολία στο να αξιολογηθούν αποτελεσματικά αυτά τα συστήματα δημιουργεί προκλήσεις τόσο για τους αγοραστές όσο και για τους προμηθευτές.Αυτήν την στιγμή, οι ιδιοκτήτες αεροδρομίων και οι αρχές επιβολής νόμου πρέπει να επιλέγουν συστήματα βάσει περιορισμένων γνώσεων και εμπειρίας. Ανεξάρτητες δοκιμές θα ήταν ωφέλιμες τόσο για τους αγοραστές όσο και για τους προμηθευτές, καθώς θα επέτρεπαν την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας χρήσης του εξοπλισμού σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας.Σε κάθε περίπτωση, η ανάγκη για αξιόπιστα C-UAS συστήματα είναι επιτακτική για τη διασφάλιση της ασφάλειας στα αεροδρόμια και την αποτροπή τυχόν παραβιάσεων του εναέριου χώρου. Η INTERPOL IC έχει αναπτύξει ένα πλαίσιο για την προσέγγιση των νέων τεχνολογιών και έχει επίσης εφαρμόσει αυτή την μέθοδο στην περίπτωση των drones. Αυτό κρίθηκε αναγκαίο για να εξασφαλιστεί μια ολοκληρωμένη ανάλυση και αξιολόγηση της τεχνολογίας διερευνώντας τα ακόλουθα τρία θεμελιώδη στοιχεία:1. Απειλή – Χρησιμοποίηση κατάλληλων συστημάτων και τεχνητής νοημοσύνης για την κατανόηση της απειλής από drones.2. Εργαλεία – Χρήση drones από τις αρχές επιβολής του νόμου και σχετική καθοδήγηση3. Αποδεικτικά στοιχεία – Η ανάκτηση δεδομένων και πληροφοριών από drones και σχετικό εξοπλισμό Η “INTERPOL Drone Incursion Exercise 2021” διεξήχθη στο Oslo Airport Gardermoen από τις 28 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2021. Η άσκηση συγκέντρωσε εμπειρογνώμονες, εκπροσώπους από τον ακαδημαϊκό κόσμο και την βιομηχανίες των μελών της INTERPOL. Σκοπός ήταν να δοκιμάσουν και να αξιολογήσουν τις ικανότητες δεκαεπτά (17) συστημάτων anti-drone από 14 εταιρείες και να καθορίσουν την αποτελεσματικότητά τους στη διασφάλιση της ασφάλειας ενός περιβάλλοντος αεροδρομίου. Αυτό έγινε μέσω της ανίχνευσης, παρακολούθησης και αναγνώρισης των drones και των θέσεων των πιλότων τους. Μια ουσιαστική λύση από αυτήν την άσκηση έδειχνε πώς διαφορετικές τεχνολογίες C-UAS θα μπορούσαν να προσθέσουν αξία στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου που εμπλέκονται στηνδιαχείριση περιστατικών με drone στα αεροδρόμια. Εκτός από τις ασκήσεις, η εκδήλωση της εισβολής περιελάμβανε δοκιμές και παρουσιάσεις εμπειρογνωμόνων για την αντιμετώπιση και τεκμηρίωση των στοιχείων. Οι συμμετέχοντες σε αυτές τις συνεδρίες μοιράστηκαν καλύτερα πρακτικές και συζήτησαν πιθανές μελλοντικές λύσεις σε εισβολές drones. Κατά τη διάρκεια του τριημέρου, περισσότερα από 2.025 αεροσκάφη απογειώθηκαν και προσγειώθηκαν κατά τη διάρκεια της επιχειρησιακής άσκησης. INTERPOL IC, σε στενή συνεργασία με τους εταίρους της, πραγματοποίησε τη δοκιμαστική φάση της άσκησης drone και μπόρεσε να εκτελέσειδιάφορες αξιολογήσεις δοκιμών, και συγκεκριμένα:• Δοκιμή 1 ασχολήθηκε με τα διαφορετικά συστήματα παθητικής ανίχνευσης (RF δέκτες, optical & acoustical sensosrs) Σημαντικότερα Αποτελέσματα Ύψος αποκάλυψης (μέτρα από το έδαφος): από 0 μέτρα το ελάχιστο μέχρι 104 το μέγιστο Χρόνος αποκάλυψης σε δευτερόλεπτα από την έναρξη πτήσης : από 0 έως 109 το μέγιστο • Δοκιμή 2 ασχολήθηκε με αξιολόγηση radar αποκάλυψης. Σημαντικότερα Αποτελέσματα Ύψος αποκάλυψης (μέτρα από το έδαφος): από 30 μέτρα το ελάχιστο μέχρι 120 το μέγιστο Χρόνος αποκάλυψης σε δευτερόλεπτα από την έναρξη πτήσης : από 17 έως 106 το μέγιστο • Δοκιμή 3 απευθυνόταν σε συστήματα πολλαπλών αισθητήρων (RF δέκτες, Radar, optical & acoustical sensosrs) Σημαντικότερα Αποτελέσματα Ύψος αποκάλυψης (μέτρα από το έδαφος): από 24 μέτρα το ελάχιστο μέχρι 90 το μέγιστο Χρόνος αποκάλυψης σε δευτερόλεπτα από την έναρξη πτήσης : από 9 έως 270 το μέγιστο • Δοκιμή 4 επικεντρώθηκε σε αντίμετρα (παρεμβολές) Η τέταρτη δοκιμή ήταν η δοκιμή αντιμετώπισης των drones με συστήματα παρεμβολών. Κάθε προμηθευτής δοκίμασε το σύστημά του μεμονωμένα. Τύποι drones που χρησιμοποιήθηκαν στην άσκηση: DJI Mavic Enterprise 2, a DJI Mini 2, and a DJI Matrice210 V2 Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα Τα παθητικά συστήματα anti-drone, αποκάλυψαν τα drone σε μικρότερο χρόνο & σε χαμηλότερο ύψος από τα λοιπά συστήματα (radar & συστήματα πολλαπλών αισθητήρων). Κανένα από τα συστήματα radar που χρησιμοποιήθηκαν δεν εντόπισε drone κάτω από 30 μέτρα. Αυτό έχει μια λογική γιατί λόγω της οπτικής επαφής με τον χειριστή του drone, με την απογείωση του εντοπιζόταν και η συχνότητα. Τονίζεται ότι η τεχνική παθητικού εντοπισμού με RF δέκτες , δεν έχει καμία εφαρμογή σε “καμικάζι” drones που επιχειρούν αυτόνομα σε “silent mode” χωρίς να εκπέμπουν. Άρα είναι επιβεβλημένη στα CUAS η ύπαρξη radar και μάλιστα τεχνολογίας micro doppler, όπως το radar ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ της ΕΑΒ που εντοπίζουν αποδεδειγμένα mini drones σε πολύ χαμηλά ύψη. Σε ότι αφορά τα συστήματα παρεμβολών η αποτελεσματικότητα, απώλεια ελέγχου drone, ήταν από 300 ως 1000 μέτρα Οι λύσεις CUAS μπορούν να είναι αποτελεσματικές σε ένα περιβάλλον αλλά μπορεί να έχουν περιορισμούς σε άλλο. Για παράδειγμα, η χρήση του CUAS σε ένα αστικό περιβάλλον θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη λόγω παρεμβολών από υπάρχουσες συσκευές και περιορισμούς οπτικής επαφής και διάχυσης ραδιοσυχνοτήτων, συμπεριλαμβανομένων κτιρίων με γυάλινη πρόσοψη, ουρανοξυστών και υλικών που απορροφούν συχνότητες. Αυτό θα μπορούσε να
Πολυφασματικοί Αισθητήρες και Χρήση τους σε Αποστολές ISR και Αναγνώρισης Στόχων από ΣμηΕΑ και Περιπλανώμενα Πυρομαχικά
Οι ηλεκτροπτικοί (Η/Ο) αισθητήρες αποτελούν συσκευές που μετατρέπουν την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε ηλεκτρικό σήμα, λειτουργώντας στο υπεριώδες, ορατό, ή υπέρυθρο τμήμα του φάσματος. Μία από τις συνήθεις εφαρμογές τους αποτελεί η καταγραφή και απεικόνιση εικόνας, με στόχο τον εντοπισμό, αναγνώριση, και παρακολούθηση στόχων ενδιαφέροντος. Οι κοινοί Η/Ο αισθητήρες συλλέγουν δεδομένα σε ένα ενιαίο και ευρύ τμήμα του φάσματος ή σε έναν περιορισμένο αριθμό εξίσου ευρέων φασματικών περιοχών, παρέχοντας πληροφορία, το μέγεθος της οποίας εξαρτάται από την ένταση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας η οποία προσπίπτει σε αυτούς. Στην περίπτωση αισθητήρων που λειτουργούν στο ορατό τμήμα του φάσματος, μία χαρακτηριστική απόκρισή τους για τις δύο περιπτώσεις (μονοχρωματικός και RGB) παρουσιάζεται στις Εικόνες 1 και 2 αντίστοιχα. Εικόνα 1: Καμπύλη φασματικής απόκρισης μονοχρωματικού αισθητήρα [1] Εικόνα 2: Καμπύλες απόκρισης RGB αισθητήρα [1] Σε αντίθεση με του κοινούς Η/Ο αισθητήρες, οι πολυφασματικοί αισθητήρες χρησιμοποιούν πολλαπλές φασματικές περιοχές περιορισμένου εύρους με στόχο της καταγραφή τεσσάρων ή περισσοτέρων τμημάτων του φάσματος [2]. Με τον τρόπο αυτόν επιτυγχάνεται η καταγραφή πληροφορίας σχετικά με την προσπίπτουσα ακτινοβολία στον αισθητήρα σε ένα πολύ συγκεκριμένο τμήμα του φάσματος, εύρους της τάξης των δεκάδων nm. Στην Εικόνα 3 παρουσιάζονται οι φασματικές περιοχές που καταγράφονται από έναν κοινό πολυφασματικό αισθητήρα χαμηλού κόστους. Εικόνα 3: Φασματικές περιοχές πολυφασματικού αισθητήρα RedEdge-P [3] Η ικανότητα των πολυφασματικών αισθητήρων για καταγραφή της προσπίπτουσας σε αυτούς ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε πολλαπλές στενές φασματικές περιοχές παρέχει τη δυνατότητα ανάλυσης των εικόνων που καταγράφονται με βάση την διαφοροποίηση της ανακλαστικότητας των υλικών ως συνάρτηση της συχνότητας της ακτινοβολίας, όπως αυτή παρουσιάζεται για συγκεκριμένα υλικά στην Εικόνα 4. Παρέχεται λοιπόν η δυνατότητα για καταγραφή της «φασματικής υπογραφής» ενός υλικού, η οποία επιτρέπει μέσω της εφαρμογής αλγορίθμων σύνθεσης εικόνων από δύο φασματικές περιοχές την δημιουργία αντίθεσης (contrast) μεταξύ αυτού και του περιβάλλοντος (π.χ. στόχου και περιβάλλοντος), ικανής για την επιτυχή αναγνώριση στόχων ενδιαφέροντος. Ένας από τους πλέον διαδεδομένους αλγορίθμους, με ευρεία χρήση στην γεωργία αποτελεί ο NDVI (Normalized Difference Vegetation Index), ο οποίος εκμεταλλεύεται την σημαντική διαφορά στην ανακλαστικότητα των φυτών στο εγγύς υπέρυθρο και στο κόκκινο τμήμα του φάσματος για την απεικόνιση της υγείας των καλλιεργειών. Εικόνα 4: Φασματική ανακλαστικότητα υλικών [4] Οι πολυφασματικοί αισθητήρες χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικές εφαρμογές ISR, παρόλα αυτά περιορίζονται κυρίως σε πλατφόρμες υψηλού κόστους (π.χ. MQ-9 Reaper) οι οποίες χρησιμοποιούνται στο επιχειρησιακό και στρατηγικό επίπεδο επιχειρήσεων. Παρόλα αυτά η ευρεία χρήση τους σε πολιτικές εφαρμογές και κυρίως στη γεωργία έχει οδηγήσει στη μείωση του κόστους των διαθέσιμων μικρών εμπορικών πολυφασματικών αισθητήρων, σε επίπεδα κάτω των δέκα χιλιάδων ευρώ. Επιπρόσθετα οι αισθητήρες αυτοί σχεδιάζονται με βασική απαίτηση τη δυνατότητα ενσωμάτωσης σε ποικιλία Συστημάτων μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ). Αυτό το γεγονός επιτρέπει την ενσωμάτωση και χρήση τους σε στρατιωτικά ΣμηΕΑ χαμηλού κόστους τα οποία εκτελούν αποστολές ISR στο τακτικό επίπεδο, παρέχοντας αυξημένες ικανότητες στους τοπικούς διοικητές. Δύο από τις σημαντικότερες νέες ικανότητες που παρέχει η χρήση πολυφασματικών αισθητήρων στο τακτικό επίπεδο αποτελούν η αναγνώριση στόχων υπό κάλυψη και απόκρυψη, καθώς και η αναγνώριση διαταραχών στο πεδίο μάχης που προκαλούνται από πρόσφατη τοποθέτηση ναρκών ή γενικότερα εκσκαφή εδάφους. Η ικανότητα των πολυφασματικών αισθητήρων, μέσω της χρήσης κατάλληλων αλγορίθμων, να παρέχουν αντίθεση μεταξύ υλικών διαφορετικού τύπου επιτρέπει την αναγνώριση τεχνιτών υλικών, όπως οχημάτων αλλά και διχτυών παραλλαγής, τα οποία βρίσκονται καλυμμένα κάτω ή πλησίον βλάστησης. Επιπρόσθετα η διαφοροποίηση της ανακλαστικότητας του διαταραγμένου χώματος από το γύρω περιβάλλον επιτρέπει την αναγνώριση σημείων στα οποία έχουν τοποθετηθεί νάρκες ή για οποιοδήποτε λόγο έχουν εκτελεστεί χωματουργικές εργασίες. Πρόσφατη μελέτη η οποία εξέτασε τον εντοπισμό παραλλαγμένων στόχων και διαταραχών πεδίου μάχης από εμπορικούς πολυφασματικούς αισθητήρες, ενσωματωμένων σε μικρό ΣμηΕΑ, έδειξε ότι αυτή είναι δυνατή σε ύψη πτήσης 50 και 100 μέτρων πάνω από το έδαφος για μεγάλο εύρος περιπτώσεων [5]. Στην Εικόνα 5 παρουσιάζεται η εικόνα ενός παραλλαγμένου στόχου κάτω από βλάστηση στο ορατό φάσμα και με χρήση δύο αλγορίθμων σύνθεσης των φασματικών περιοχών. Στην Εικόνα 6 παρουσιάζεται αντίστοιχη εικόνα για δύο στόχους που προσομοιώνουν πρόσφατα τοποθετημένες νάρκες. Εικόνα 5: Απεικόνιση στόχου κάτω από βλάστηση από ύψος 50m [5] Εικόνα 6: Απεικόνιση προσομοίωσης πρόσφατα τοποθετημένης νάρκης από ύψος 100m [5] Μία άλλη δυνατότητα που μπορούν να παρέχουν οι πολυφασματικοί αισθητήρες, είναι ο εντοπισμός, αναγνώριση και κατηγοριοποίηση στόχων με χρήση αποκεντρωμένης Tεχνητής Nοημοσύνης (edge AI) σε περιπλανόμενα πυρομαχικά (loitering munitions). Η δυνατότητα αυτή παρέχει μια σημαντική εξέλιξη στις τακτικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, επιτρέποντας την ακριβή αναγνώριση και εμπλοκή στόχων χωρίς άμεσο ανθρώπινο έλεγχο. Αξιοποιώντας το edge AI, αυτά τα συστήματα μπορούν να επεξεργάζονται γρήγορα δεδομένα αισθητήρων για να εντοπίσουν και να προσβάλλουν στόχους αυτόνομα, μειώνοντας σημαντικά τους χρόνους απόκρισης σε σενάρια μάχης. Ωστόσο, η ανάπτυξη τέτοιων αυτόνομων συστημάτων εγείρει σημαντικές νομικές και ηθικές ανησυχίες. Η απουσία ενός «ανθρώπου στη μέση» για τη λήψη τελικών αποφάσεων σχετικά με τους στόχους εμπλοκής αμφισβητεί τους παραδοσιακούς στρατιωτικούς κανόνες και τα νομικά πλαίσια σχετικά με τη λογοδοσία και τη λήψη αποφάσεων στον πόλεμο. Η πιθανότητα σφαλμάτων ή λανθασμένης αναγνώρισης χωρίς ανθρώπινη επίβλεψη μπορεί να έχει σημαντικές ηθικές συνέπειες της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης σε θανατηφόρους ρόλους μάχης. Αν και το αξίωμα “Όλα είναι δίκαια στην αγάπη και στον πόλεμο” μπορεί να αντικατοπτρίζει μια ιστορική πραγματικότητα από τις βάναυσες συγκρούσεις του παρελθόντος, στον σύγχρονο πόλεμο, η ενσωμάτωση προηγμένων τεχνολογιών όπως η τεχνητή νοημοσύνη στα οπλικά συστήματα απαιτεί προσεκτική επανεξέταση των ηθικών προτύπων και των νομικών περιορισμών ώστε να εξασφαλίζεται η υπεύθυνη χρήση προηγμένων τεχνολογιών καθώς και η λογοδοσία [6]. Bibliography [1] Lucid Vision Labs, “Understanding the Digital Image Sensor,” n.d.. [Online]. Available: https://thinklucid.com/tech-briefs/understanding-digital-image-sensors/. [Accessed 20 April 2023].[2] R. Harney, Combat Systems Engineering, Volume 1: Sensors Signals and Functions, Monterey, CA: Naval Postgraduate School, 2013. [3] AgEagle, “RedEdge-P,” n.d.. [Online]. Available: https://ageagle.com/drone-sensors/rededge-p-high-res-multispectral-camera/. [Accessed 30 Apr 2023].[4] J. R. Jensen, Remote Sensing of the Environment: An Earth Resource Perspective, Essex, UK: Prentice Hall, 2007. [5] S. Barmpas, “Integration of COTS UAS with Multispectral Imaging Sensors to Detect Camouflaged Targets and Battlefield Anomalies,” Naval Postgraduate School, Monterey, 2023.[6] J. Davis, “The ethics of AI in Warfare,” Naval Postgraduate School, Monterey, 2022.
Η αγορά μικρών drones προβλέπεται να φτάσει τα 10,4 δισ. $ έως το 2030
Η αγορά των μικρών drones βρίσκεται σε συνεχή άνοδο, προβλέποντας εντυπωσιακή αύξηση από 5,8 δισ. $ το 2023 σε 10,4 δισ. $ έως το 2030, με CAGR ( Compound Annual Growth Rate– ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης) 8,6%. Κύριος παράγοντας που θα οδηγήσει αυτήν την ανάπτυξη είναι το ISR (Intelligence, Surveillance and Reconnaissance-Πληροφορίες, Επιτήρηση, Αναγνώριση), καθώς οι χρήσεις μικρών αυτόνομων drones σε διάφορους τομείς. Εμπορικές Εφαρμογές και Γεωργία: Σήμερα, τα μικρά drones χρησιμοποιούνται εκτενώς σε εμπορικές εφαρμογές, όπως η φωτογράφιση , η τρισδιάστατη χαρτογράφηση, η παράδοση προϊόντων και φαρμάκων, καθώς και στη γεωργία. Στη γεωργία, τα μικρά drones έχουν επαναπροσδιορίσει τη γεωργία ακριβείας, παρέχοντας τη δυνατότητα παρακολούθησης της κατάστασης των καλλιεργειών και τον εντοπισμό ζιζανίων. Στρατιωτικές Εφαρμογές και Εξέλιξη του ISR: Σημαντική ανάπτυξη παρουσιάζει το τμήμα στρατιωτικών εφαρμογών, καθώς οι ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν μικρά drones για επιχειρήσεις ISR και διαχείρισης ζημιών μάχης. Η αποτελεσματικότητα των στρατιωτικών επιχειρήσεων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις δυνατότητες ISR, με το C4ISR (Command, Control, Communications, Computers (C4) Intelligence, Surveillance and Reconnaissance ). πέμπτης γενιάς να αποτελεί παράδειγμα καινοτομίας που εκμεταλλεύεται την τεχνητή νοημοσύνη. Τύποι Drones : Η αγορά κατηγοριοποιείται αναλόγως αρχιτεκτονικής και λειτουργίας, σε σταθερής ή περιστρεφόμενης πτέρυγας και υβριδικά. Ειδικά, τα drones με περιστροφικά πτερύγια διαθέτουν ευρύτερο εύρος λειτουργικών περιβαλλόντων λόγω της ικανότητας VTOL (Vertical Take-Off and Landing-καθέτου απογείωσης & προσγείωσης). Αυτόνομα Drones: Η Εξέλιξη στη Στρατηγική Χρήση και την Ανάπτυξη της Αγοράς Στον χώρο των drones, ο πλήρως αυτόνομος τομέας επισημαίνεται ως ο κινητήριος παράγοντας για την προβλεπόμενη περίοδο ανάπτυξης. Η αναμενόμενη σημαντική αύξηση στον τομέα αυτόν αποδίδεται στην οικονομική αποδοτικότητα των αυτόνομων μικρών drones, τα οποία αποτελούν ουσιώδη εργαλεία σε διάφορους τομείς από την άμυνα έως την έρευνα. Τα αυτόνομα μικρά drones, ουσιαστικά είναι προγραμματιζόμενα ρομπότ. Ενώ η αγορά αυτόνομων drones είναι προς το παρόν μικρότερη από αυτήν των συμβατικών drones, η εκτεταμένη τους χρήση σε στρατιωτικές εφαρμογές τα καθιστά κεντρικούς παίκτες στην αγορά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ξεχωρίζουν ως η μεγαλύτερη αγορά για τα αυτόνομα drones. Αυτό οφείλεται στις αυξημένες επενδύσεις των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην έρευνα και ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών. Η ανάπτυξη αυτή στις ΗΠΑ ενισχύεται από τις ευρείες στρατηγικές εφαρμογές των αυτόνομων drones σε στρατιωτικές περιπολίες, παρακολούθηση, αναγνώριση και καταστροφή στόχων. Η ανάπτυξη στον τομέα αυτόν οφείλεται και στη στρατηγική εκτίμηση της οικονομικής αποδοτικότητας των αυτόνομων drones. Η ικανότητά τους να εκτελούν απαιτητικές αποστολές σε ευρύ φάσμα εφαρμογών, συμπεριλαμβανομένων των αμυντικών επιχειρήσεων και της έρευνας, καθιστά την επένδυση σε αυτούς τους τύπους drone ολοένα και πιο ελκυστική για τις κυβερνήσεις. Περιφερειακές Προοπτικές: Η περιοχή Asia-Pacific (Ασία του Ειρηνικού ωκεανού ) αναμένεται να αναδειχθεί ως σημαντική αγορά, με πολλές χώρες να επικεντρώνονται στην ενίσχυση των αμυντικών τους ικανοτήτων λόγω των γεωπολιτικών προκλήσεων. Η περιοχή αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στην αύξηση της αγοράς των μικρών drones. Με τις σημαντικές εξελίξεις σε τεχνολογίες ISR και αυτόνομης πτήσης, η αγορά των μικρών drones έχει τεράστιες προοπτικές ανάπτυξης και καινοτομίας, αναδεικνύοντας τη σημασία τους σε διάφορους τομείς και εφαρμογές. Με πληροφορίες από την μελέτη Global Small Drones Market by Platform
Η Αποτυχία της Ρωσικής Αεροπορικής Ισχύος στον Πόλεμο στην Ουκρανία (2022-2023)
Η αεροπορική εκστρατεία των ρωσικών αεροδιαστημικών δυνάμεων [Vozdushno-kosmicheskiye sily (VKS)] εναντίον της Ουκρανίας ξεκίνησε με μαζικές βολές βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων cruise εναντίον θέσεων της ουκρανικής αεράμυνας και αεροπορικών βάσεων. Από την αρχή της εισβολής μέχρι τα τέλη Μαΐου του 2022, πάνω από 2.000 πύραυλοι εκτοξεύτηκαν εναντίον ουκρανικών στόχων[1]. Οι μαζικές βολές πυραύλων, που αποσκοπούσαν στην προετοιμασία του πεδίου της μάχης, στην καταστροφή της εχθρικής αεράμυνας και τελικά στην εξασφάλιση της αεροπορικής υπεροχής, θύμισαν τα μοτίβα των αεροπορικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν το 2001 και του ΝΑΤΟ στην Λιβύη το 2011. Παρά την υιοθέτηση της θεωρητικά δοκιμασμένης προσέγγισης και τα 300 και πλέον[2] σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη που είχε αναπτύξει στην περιοχή, που εκτελούσαν πάνω από 140 εξόδους ημερησίως, η ρωσική αεροπορία απέτυχε να εξασφαλίσει την αεροπορική υπεροχή και δεν κατάφερε να εξουδετερώσει πλήρως την αεράμυνα της Ουκρανίας και την πολεμική της αεροπορία[3]. Η ανάλυση που ακολουθεί καλύπτει τον πρώτο χρόνο του πολέμου, δηλαδή την περίοδο από την έναρξη της εισβολής το 2022 μέχρι και τις αρχές του 2023. Η VKS ξεκίνησε την εκστρατεία καταστολής και καταστροφής της εχθρικής αεράμυνας [Suppression/Destruction of Enemy Air Defense (SEAD/DEAD)], αξιοποιώντας την τεχνολογική της υπεροχή, την υπεροπλία της, την πληθώρα πληροφοριών που διέθετε-κυρίως τύπου HUMINT (Human Intelligence) και την εξοικείωση των στελεχών της με την δομή της ουκρανικής αεράμυνας[4]. Οι μαζικές εκτοξεύσεις πυραύλων cruise και οι αεροπορικές επιδρομές από βομβαρδιστικά Su-34 οπλισμένα κυρίως με μη κατευθυνόμενες βόμβες και μαχητικά τύπου Su-30SM και Su-35S, που επιχειρούσαν έως και 300 km εντός της ουκρανικής επικρατείας, συνοδεύτηκαν από εκτεταμένο ηλεκτρονικό πόλεμο (ΗΠ). Ο ΗΠ είχε σκοπό να υποβαθμίσει την δυνατότητα εγκαίρου προειδοποίησης, στοχοποίησης και ελέγχου πυρός των ουκρανικών συστημάτων. Οι Ρώσοι αξιοποίησαν τις γνώσεις τους από την κατασκευή των αντιαεροπορικών συστημάτων τύπου 9M38M1, S-300PS/PT, S-300V1 και 9K33 Osa των Ουκρανών, καθώς πρόκειται για συστήματα που είχαν αναπτυχθεί και σχεδιαστεί στην Ρωσία κατά την σοβιετική εποχή. Κατά συνέπεια η διεξαγωγή ΗΠ όχι μόνο κατάφερε να «τυφλώσει» πολλά ραντάρ και συστήματα αεράμυνας, αλλά και να καταστρέψει ευαίσθητα ηλεκτρονικά απάρτια τους[5]. Σχεδόν μετά από ένα χρόνο επιχειρήσεων οι Ουκρανοί εξακολουθούσαν να διαθέτουν σημαντικό αριθμό λειτουργικών αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, που απειλούσαν τα ρωσικά αεροσκάφη και τα ανάγκαζαν να πετούν σε χαμηλά ύψη, όπου εκεί βρίσκονταν εντός της εμβέλειας των συστημάτων MANPADS (Man-Portable Air-Defense Systems). Η εκστρατεία DEAD της VKS απέτυχε για τρείς λόγους. Πρώτον, οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν σε περιορισμένο βαθμό όπλα ακριβείας PGM (Precision Guided Munitions), με αποτέλεσμα τα πλήγματα τους να μην είναι πάντα εύστοχα και αποτελεσματικά. Παράλληλα, λόγω της τάσης να επιχειρούν με μεμονωμένα αεροσκάφη και όχι με μεγάλους σχηματισμούς δεν είχαν επαρκή εκτίμηση των ζημιών μετά τους βομβαρδισμούς και δεν εκτελούσαν “follow-up” strikes. Υπολογίζεται ότι λιγότερο από το 25% των αποστολών εκτελέστηκαν από ζεύγη αεροσκαφών ή μεγαλύτερους σχηματισμούς[6]. Δεύτερον, οι Ουκρανοί λάμβαναν συνεχή ροή πληροφοριών από την Δύση σχετικά με επικείμενες ρωσικές επιθέσεις και φρόντιζαν να μετακινούν και να αποκρύπτουν συνεχώς τα αντιαεροπορικά τους συστήματα. Τρίτον, οι ζημιές που προκλήθηκαν στα ουκρανικά συστήματα από τα ρωσικά πλήγματα και τον ΗΠ αποδείχθηκαν πρόσκαιρες, καθώς οι Ουκρανοί είχαν αναπτύξει με τον καιρό δυνατότητες αυτόνομης υποστήριξης και συντήρησης των βασικών υποσυστημάτων των αντιαεροπορικών τους μέσων[7]. Πέραν από τους επιχειρησιακούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν και που εμπόδισαν την καταστροφή της ουκρανικής αεράμυνας, η αποτυχία της εκστρατείας SEAD/DEAD της VKS αναδεικνύει και δύο βαθύτερες ελλείψεις της ρωσικής αεροπορικής ισχύος. Η πρώτη έχει να κάνει με την εκπαίδευση των πληρωμάτων. Παρά το ότι η ρωσική αεροπορία διαθέτει έναν σύγχρονο στόλο αεροσκαφών, τα πληρώματα της στερούνται ρεαλιστικής και εποικοδομητικής εκπαίδευσης. Η πτητική διαθεσιμότητα των πληρωμάτων εξασφαλίζεται με 100 έως 120 ώρες πτήσης τον χρόνο κατά μέσο όρο, αν και πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι για τους χειριστές των μαχητικών αεροσκαφών οι ετήσιες ώρες πτήσης φτάνουν οριακά στις 100. Την ίδια στιγμή τα αντίστοιχα επίπεδα για τα νατοϊκά πληρώματα κυμαίνονται κατ’ ελάχιστο στις 180 έως 240 ώρες πτήσης ετησίως, ενώ η εκπαίδευση τους πλαισιώνεται από σύγχρονους και ρεαλιστικούς εξομοιωτές πτήσεων. Επομένως, παρά το μακρόπνοο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της VKS και τον εξοπλισμό της με 350 σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, η ανεπαρκής εκπαίδευση των πληρωμάτων της καθιστά αμφίβολη την πλήρη αξιοποίηση των νέων αεροπορικών τεχνολογιών[8]. Η δεύτερη έλλειψη έχει να κάνει με την ρωσική στρατηγική αντίληψη, η οποία ταυτίζει την αεροπορική ισχύ με την προστασία της λεγόμενης “Mother Russia” από μια καταιγιστική και ταχέως εξελισσόμενη νατοϊκή αεροπορική επιδρομή. Η ρωσική στρατηγική σκέψη δεν έχει καλλιεργήσει επαρκώς σε στρατηγικό επίπεδο και σε επίπεδο δογμάτων, τις επιθετικές αεροπορικές επιχειρήσεις. Παρά την αύξηση αυτού του είδους των επιχειρήσεων στις εμπλοκές της VKS στην Γεωργία το 2008, στην Συρία το 2014 και στην Κριμαία το 2014, ο κύριος προσανατολισμός της ρωσικής αεροπορίας παραμένει η υπεράσπιση της ενδοχώρας, της βιομηχανικής υποδομής και των πόλεων με την χρήση πρωτίστως ενός ολοκληρωμένου δικτύου αεράμυνας και αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων[9]. Όπως εύστοχα επισημαίνει και ο γνωστός αναλυτής και απόστρατος Lt General της US Air Force, David Deptula: “Russia has never fully appreciated the use of airpower beyond support to ground forces…..in all its wars [Russia] has never conceived of or run a strategic air campaign”[10]. Το συγκεκριμένο μοτίβο επιβεβαιώθηκε και στην πιο πρόσφατη μεγάλη ρωσική στρατιωτική άσκηση “Zapad 2021”, όπου η VKS διέθεσε σχεδόν αποκλειστικά τα μέσα της στην υποστήριξη της αντεπίθεσης των χερσαίων δυνάμεων, λειτουργώντας σαν ένα είδος «ιπτάμενου πυροβολικού»[11]. Η αδυναμία της καλλιέργειας επιθετικής διάστασης περιορίζει τις δυνατότητες της ρωσικής αεροπορικής ισχύος και δεν δίνει προτεραιότητα στην εξασφάλιση της αεροπορικής κυριαρχίας και σε συναφείς αποστολές, όπως είναι η καταστροφή της εχθρικής αεράμυνας. Πλέον, η έντονη αεροπορική δραστηριότητα των πρώτων μηνών του πολέμου έχει δώσει την θέση της σε μια στατική κατάσταση όπου κάθε πλευρά κινείται πολύ συντηρητικά για να αποφύγει απώλειες από εχθρικές CAP (Combat Air Patrol), από πυραύλους εδάφους-αέρος και από άλλα αντιαεροπορικά συστήματα. Ο εναέριος χώρος της Ουκρανίας θυμίζει μια σύγχρονη εκδοχή της μάχης του Σομ του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αμφότεροι οι αντιμαχόμενοι έχουν πετύχει να απαγορέψουν την χρήση του εναέριου χώρου για τον αντίπαλο, χωρίς ωστόσο κανείς να έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τον πλήρη έλεγχο του[12]. Αναμφισβήτητα είναι νωρίς ακόμα για συμπεράσματα και για κρίσεις αναφορικά με το πώς ο
Drones και ρομπότ: Πώς ο πόλεμος στην Ουκρανία οδηγεί την τεχνολογική καινοτομία …
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει ταρακουνήσει τον τεχνολογικό τομέα, επηρεάζοντας κράτη και νεοφυείς επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία γκρέμισε το “status quo”. Μεταμόρφωσε τις ζωές εκατομμυρίων Ουκρανών και Ρώσων, πυροδότησε τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ώθησε τη Φινλανδία και τη Σουηδία στο ΝΑΤΟ και εκτόξευσε τους λογαριασμούς ενέργειας και τροφίμων …ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Ωστόσο, ένας ξεκάθαρος μετασχηματισμός ήταν τεχνολογικός. Οι μάχες στην Ουκρανία έχουν “στροβιλίσει” την καινοτομία στην αμυντική βιομηχανία, με τις δυτικές χώρες να καταναλώνουν δισεκατομμύρια σε όπλα. Νέες τεχνολογίες επηρέασαν τον πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), με τα drones να γίνονται βασικό εργαλείο τόσο των επιχειρήσεων της Μόσχας όσο και του Κιέβου. Η παγκόσμια αγορά στρατιωτικών drone προβλέπεται να αυξηθεί από 13,3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2023 σε 33,4 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2030, σύμφωνα με το Fortune Business Insights. Καθώς συνεχίζεται μια εξαντλητική αντεπίθεση, το ίδιο το Κίεβο επιθυμεί να δαπανήσει περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ για να αναβαθμίσει τις ικανότητές του στην μάχη των drone, ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων AP τη Δευτέρα. “Αναπτύσσουμε μια πραγματικά ευέλικτη, νέα τεχνολογία”, δήλωσε ο Rauno Lember Chief Operating Officer της Marduk Technologies, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης με ειδικούς στον αμυντικό τομέα της Εσθονίας. Ονομάζεται «ο φονιάς των κακών drones», σύμφωνα με την εταιρεία του έχει αναπτύξει το «Marduk Shark», ένα κινητό σύστημα που μπορεί να ανιχνεύει, να παρακολουθεί και να καταστρέφει drones από απόσταση έως και 5 χιλιομέτρων. Πίσω στο 2016, όταν η Marduk – μια εσθονική startup που πήρε το όνομά της από έναν Βαβυλώνιο θεό που κυνηγούσε δράκους, άρχισε να πρωτοπορεί με «ηλεκτροοπτικές» συσκευές ικανές να ανιχνεύουν drones που δεν εξέπεμπαν ηλεκτρομαγνητικά σήματα, «όλοι γελούσαν με εμάς», λέει ο Lember, επειδή μια τέτοια τεχνολογία δεν υπήρχε τότε. Αλλά τα drones έκτοτε έγιναν πιο silent (παθητικά) και απέκτησαν τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) για να ενεργούν αυτόνομα, καθιστώντας την τεχνολογία του Marduk χρήσιμη στο πεδίο της μάχης. Αν και δεν μπορούσε να δώσει ακριβείς λεπτομέρειες, ο Εσθονός επιχειρηματίας είπε στο Euronews Next σε συνέντευξή του, ότι τα συστήματα Marduk αναπτύχθηκαν στην Ουκρανία. Ο υπουργός ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας, Mykhailo Federov, δήλωσε στο AP ότι το Κίεβο, έχει δεσμευτεί να δημιουργήσει έναν υπερσύγχρονο «στρατό από drones», η αξία του οποίου θα είναι εμφανής μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Παρά τις εξελίξεις, ο Lember είπε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο χρήσης αυτής της τεχνολογίας στο πεδίο της μάχης. “Στον κόσμο, δεν υπάρχει πραγματικά καλή λύση για τα drones αυτή τη στιγμή. Όταν οι εταιρείες λένε ότι έχουν μια πλήρη 100% λύση αντιμετώπισης, λένε ψέματα”. «Οι εταιρείες μπορούν να ανιχνεύσουν drones χιλιόμετρα μακριά, αλλά το θέμα είναι ότι δεν ξέρουν πώς να τα καταρρίψουν αποτελεσματικά», είπε στο Euronews Next, αναφέροντας την τεράστια διαφορά στο κόστος ενός πυραύλου anti-drone σε σύγκριση με το ίδιο το drone. «Το κύριο ζήτημα από την πλευρά μας είναι ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις απειλές που έχουμε δει». Μια άλλη νέα τεχνολογία αυτή τη στιγμή είναι τα μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους, γνωστά και ως ρομπότ. Ξεκινώντας το 2013, η Milrem Robotics έχει αναπτύξει 15 ρομποτικά συστήματα, τα οποία αναπτύσσονται σε 16 χώρες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας και πολλών μελών του ΝΑΤΟ. Το χαμηλού θορύβου «TheMis UGV» είναι ένα τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ, που μπορεί να φέρει οπλισμό ή να χρησιμοποιηθεί για εξουδετέρωση βομβών και συλλογή πληροφοριών. «Αυτό που είδαμε στο έδαφος στην Ουκρανία επιβεβαιώνει αυτό που επιδιώκουμε… τα ρομποτικά μας έχουν χρησιμοποιηθεί για να μειώσουν ανθρώπινες απώλειες», δήλωσε ο Sten Alik, Διευθυντής CD&E της Milrem Robotics . “Υπάρχουν τομείς… όπου τα ρομπότ είναι ήδη καλύτερα σήμερα από έναν άνθρωπο”, πρόσθεσε. Μέχρι στιγμής η τεχνολογία του Milrem είναι ημι-αυτόνομη, βοηθώντας, αντί να αντικαθιστά, στρατεύματα πρώτης γραμμής, και ο Allik ισχυρίστηκε ότι αυτό θα συμβεί στο άμεσο μέλλον. “Η τεχνολογία στην πραγματικότητα δεν είναι σε ένα σημείο που… μπορείτε να αντικαταστήσετε την ανθρώπινη πρώτη γραμμή με μη επανδρωμένη τεχνολογία. Η σκέψη είναι εκεί, απλά δεν υπάρχει τεχνολογία που να την υποστηρίζει.” Ωστόσο, ο ρυθμός της τεχνολογικής αλλαγής παραμένει ιλιγγιώδης. «Οποιδήποτε σύστημα αντι-drone είναι πριν από το 2019 μοιάζει με παππού», δήλωσε ο James Acuna, μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Επενδυτών Άμυνας στη συζήτηση. «Η αγορά των αντι drones θα εξελιχθεί σίγουρα και η Ουκρανία πρωτοστατεί». Προς το παρόν οι ρωσικές δυνάμεις είναι συνήθως σε θέση να αναπτύξουν αντίμετρα για την αντιμετώπιση νέων τεχνολογιών από το Κίεβο μέσα σε λίγες εβδομάδες, σύμφωνα με την Allik. «Υπάρχει μια μόνιμη σπείρα και αυτός που μπορεί να την παρακολουθήσει, είναι αυτός που μπορεί να διαχειριστεί την ταχύτητα», είπε. Ενθαρρύνοντας ακόμη περισσότερο την καινοτομία, η ομάδα εμπειρογνωμόνων στον τομέα της άμυνας ισχυρίστηκε ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είχε ενθαρρύνει περισσότερους να εργαστούν στον κλάδο της αμυντικής τεχνολογίας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση της Εσθονίας, η οποία βρίσκεται στα ρωσικά σύνορα. Πριν από τον πόλεμο, “η αμυντική βιομηχανία θεωρούνταν όχι τόσο σημαντική. Αλλά τώρα όλοι συνειδητοποιούν ότι αφορά την ελευθερία και την ύπαρξή μας”, δήλωσε ο Arno Vaik, Διευθύνων Σύμβουλος της Threod Systems (Εσθονός προγραμματιστής και παραγωγός drones). «Οι νέοι είναι πολύ πιο πρόθυμοι να συμμετέχουν σε όλη αυτή την έρευνα & καινοτομία αλλά και σε εργασία σε αμυντικές βιομηχανίες». Ίσως ένας από τους μεγαλύτερους αντίκτυπους είναι, ο τρόπος με τον οποίο έχουν κλονιστεί οι στάσεις των ενόπλων δυνάμεων και των κυβερνήσεων απέναντι στην τεχνολογία, λέει η ομάδα εμπειρογνωμόνων. Το ΝΑΤΟ ξεκίνησε το 2021 την Επιτάχυνση Αμυντικής Καινοτομίας (DIANA), με στόχο την προώθηση καινοτόμων αμυντικών τεχνολογιών Τα τελευταία 10 χρόνια, οι πελάτες αμυντικού υλικού ήταν «πολύ δύσκολοι», λέει ο Vaik, «ειδικά αν η χώρα τους ήταν ειρηνική». “Αλλά τώρα αυτό δεν ισχύει πια. Όλοι οι στρατιωτικοί σε όλο τον κόσμο, είναι πολύ πιο ανοιχτοί να μιλήσουν. Ξέρουν πιο ακριβώς τι χρειάζονται”, πρόσθεσε. Μετάφραση από euronews.com
Η πρόληψη των πυρκαγιών…το πρόγραμμα “Αιγίς” και οι εφαρμογές των drones στην Πολιτική Προστασία στην Ελλάδα
Σε συνέντευξη στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ (28 Αυγ. 2023) ο υπουργός Επικρατείας Α. Σκέρτσος δήλωσε μεταξύ άλλων… «Στο πρόγραμμα “Αιγίς” υπάρχει μια επιμέρους δράση που αφορά στην αγορά drones για να γίνεται εναέρια επιτήρηση. Είναι μια σύμβαση η οποία προκηρύσσεται τώρα από το Δημόσιο και από την επόμενη αντιπυρική περίοδο θα έχουμε εξοπλιστεί με περισσότερα από 100 drones σαν αυτά που χρησιμοποιεί ο Στρατός ή το Λιμενικό Σώμα»…. Ας δούμε όμως τι προβλέπει το πρόγραμμα “Αιγίς” για το συγκεκριμένο θέμα… Προμήθεια μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV – Drones) για εναέρια επιτήρηση Ανάλυση σκοπιμότητας και αναγκαιότητας Με βάση τα όσα ορίζονται από το Συμβούλιο Επιτελικού Σχεδιασμού του Πυροσβεστικού Σώματος, συστήνεται αναγκαία η ένταξη στο υλικό δυναμικό, μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV – Drones), με στόχο την πληρέστερη κάλυψη των σύγχρονων επιχειρησιακών αναγκών της πολιτικής προστασίας. Τα UAV – Drones μπορούν να επιτελέσουν σημαντικό ρόλο στη διαχείριση των καταστροφών, μέσα από τη παροχή πολύτιμων πληροφοριών και δεδομένων (π.χ. τοπογραφικοί χάρτες με γραμμές περιγράμματος και τρισδιάστατα μοντέλα τοπίου), βοηθώντας έτσι στην αναγνώριση της κατάστασης κατά τη διαχείριση ενός συμβάντος, αλλά και στη διενέργεια αξιολόγησης και απογραφής ζημιών μετά από ένα συμβάν, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη γρήγορη και ασφαλή επέμβαση των μέσων πολιτικής προστασίας. Επίσης, η χρήση τους μπορεί να πραγματοποιηθεί σε όλο το επιχειρησιακό σκέλος είτε αυτό αφορά διαχείριση συνεπειών γεωφυσικών γεγονότων (κατολισθήσεις, σεισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις) ή απόκριση κατά την εκδήλωση πλημμυρικών φαινομένων και πυρκαγιών ή επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, προσφέροντας πληθώρα πλεονεκτημάτων. Ιδιαίτερή βαρύτητα δίνεται στην τεχνολογική ενίσχυση του συστήματος σε δράσεις που αφορούν στην επιτήρηση δασικών εκτάσεων (έλεγχος μη ορατών εστιών και απομακρυσμένων δυσπρόσιτων περιοχών), έλεγχος και καταγραφή ζημιών, έλεγχος κυκλοφορίας οδικών αξόνων, καθώς επίσης και σε δράσεις αναφορικά με έρευνες αγνοουμένων της Γ.Γ.Π.Π και των λοιπών φορέων. ▪ Στη φάση της πρόληψης, τα UAV – Drones μπορούν να εκτελούν καθήκοντα περιπολίας για να ανιχνεύουν πυρκαγιές σε τοποθεσίες υψηλής επικινδυνότητας ή/και σημασίας ή να συμπληρώνουν συστήματα αισθητήρων εδάφους που μπορεί να ανιχνεύσουν πιθανή ανάφλεξη. ▪ Κατά τη φάση απόκρισης σε μία καταστροφή, οι αξιωματούχοι πρέπει να λάβουν γρήγορα γνώση της κατάστασης, μέσω αναφορών που λαμβάνονται από την κοινότητα και τις επιχειρησιακές μονάδες που αναπτύσσονται σε ένα συμβάν. Σε όλα τα αρχικά στάδια της απόκρισης, οι αξιωματούχοι λειτουργούν σε υψηλό επίπεδο αβεβαιότητας και πρέπει να προσπαθήσουν να αξιολογήσουν τις πληροφορίες που προέρχονται από διάφορες πηγές, οι οποίες είναι μερικές φορές ελλιπείς ή αντιφατικές. Με τη χρήση UAV – Drones είναι δυνατή η παροχή εναέριας εικόνας και βίντεο από ένα περιστατικό σε πραγματικό χρόνο, κάτι που μπορεί να επιτρέψει στους αξιωματούχους να κατανοήσουν καλύτερα το μέγεθος, να αξιολογήσουν την κατάσταση με περισσότερη λεπτομέρεια και εν τέλει, να προβούν σε ορθότερο επιχειρησιακό σχεδιασμό και κατανομή πόρων. ▪ Σε μια καταστροφή, η μετάβαση από την απόκριση στην ανάκαμψη περιλαμβάνει κατανόηση και αξιολόγηση της ζημιάς που προκλήθηκε από ένα συγκεκριμένο γεγονός και στη συνέχεια την ανάπτυξη σχεδίων για την αποκατάσταση αυτής της ζημιάς. Αυτή η διαδικασία απαιτεί ολοκληρωμένη επιτόπια αυτοψία. Ωστόσο, οι λεπτομερείς εναέριες εικόνες μετά το συμβάν που μπορούν να παράσχουν τα UAV – Drones δίνουν τη δυνατότητα να εκτιμηθεί καλύτερα η έκταση της ζημίας και να δοθεί προτεραιότητα στην ανάπτυξη πόρων για τη διενέργεια αυτών των αξιολογήσεων μετά την καταστροφή. Η πρότερη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών στις επιχειρησιακές δράσεις της Γ.Γ.Π.Π. και των εμπλεκόμενων φορέων σε ενέργειες που περιγράφονται παραπάνω, αποδείχτηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική αποφέροντας σημαντικά οφέλη στις έρευνες, στον έλεγχο και στην καταγραφή των συμβάντων με ιδιαίτερα χαμηλό κόστος σε συνδυασμό με το μειωμένο (σχεδόν μηδενικό) ρίσκο των αποστολών για τις ανθρώπινες ζωές. Η ιδιαίτερα υψηλή τεχνολογία τους, το χαμηλό κόστος εκπαίδευσης και συντήρησης, η εξοικονόμηση προσωπικού, καθώς και οι μεγάλες δυνατότητες μεταφοράς εικόνας σε πραγματικό χρόνο στα κέντρα επιχειρήσεων και λήψεων αποφάσεων, καθιστά τα UAV – Drones ιδιαίτερα αποτελεσματικά μέσα πρόληψης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας Εκτιμώμενα οφέλη Ενίσχυση των επιχειρησιακών και συντονιστικών λειτουργιών στη διαχείριση έκτακτων αναγκών της Γ.Γ.Π.Π. και των επιχειρησιακών φορέων, που θα διασφαλίσει την πληρέστερη παρακολούθηση και ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο, τον αρτιότερο συντονισμό και την άμεση κινητοποίηση, εξασφαλίζοντας αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη επιχειρησιακή οργάνωση και μειωμένα κόστη λειτουργίας Υ.Γ Σε κάθε περίπτωση, η αποτελεσματική αξιοποίηση του Εθνικού Προγράμματος Πολιτικής Προστασίας «ΑΙΓΙΣ» ύψους 1,7 δις Ευρώ, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο πρόγραμμα ενίσχυσης της Ελληνικής Πολιτικής Προστασίας, αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω την στοχοθεσία του Κρατικού Μηχανισμού για επιχειρησιακό εξοπλισμό τεχνολογικά εξελιγμένο, με τα drones να αποτελούν σημαντικό μέρος αυτής της στοχοθεσίας. Αυτό το γεγονός αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία όχι μόνο για την ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας, αλλά και την ένταξη σε πλήρη αναπτυξιακή τροχιά της βιομηχανίας των Μη Επανδρωμένων Συστημάτων στην Ελλάδα. Το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, θα πρέπει να υποστηρίξει σθεναρά τις σχετικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που σχετίζονται με τη χρήση drones σε εφαρμογές πολιτικής προστασίας. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να αυξηθεί η δημόσια ασφάλεια, να βελτιωθούν οι χρόνοι απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και να προστατευτεί το περιβάλλον. Επιπλέον, η υποστήριξη επιχειρήσεων που ειδικεύονται σε τεχνολογίες drones θα οδηγήσει στην καινοτομία και θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας στη χώρα. Είναι καιρός η Ελλάδα να αναγνωρίσει σε βάθος τις δυνατότητες των drones σε εφαρμογές Πολιτικής Προστασίας και να αγκαλιάσει αυτή την τεχνολογία… Να την αγκαλιάσει και υιοθετήσει άμεσα, για να προστατεύσει τον δασικό μας πλούτο, τις ανθρώπινες ζωές & περιουσίες και να δημιουργήσει μια ασφαλέστερη και πιο αποτελεσματική κοινωνία. Διαβάστε περισσότερα στο aerospacereviews.com
Eye in the Sky: Ωφέλιμα Φορτία για Drones – UAVs και Κανονιστικό Πλαίσιο περί Απορρήτου και Ιδιωτικότητας
Τα payloads με προηγμένες τεχνολογίες επιτρέπουν στα drones να εκτελούν ένα ευρύ φάσμα εργασιών
Η εξέλιξη και ανάπτυξη της αγοράς συστημάτων anti-drone έως το 2030…
Η παγκόσμια αγορά Anti-drone αποτιμήθηκε σε 1,1 δισ. $ το 2021 και αναμένεται να καταγράψει ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης (CAGR) με 28,3% αύξηση κατ έτος από το 2022 έως το 2030, με βάση μια πρόσφατη έκθεση της Grand View Research, Inc. Υπήρξε μια δραστική αύξηση πωλήσεων στα μη επανδρωμένα οχήματα (UAV) για εμπορική χρήση σε όλο τον κόσμο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια δραματική αύξηση των περιστατικών παραβιάσεων της δημόσιας ασφάλειας και της ασφάλειας κρατικών υποδομών. Η αποκάλυψη και η αναγνώριση αυτών των drone είναι ένας ουσιαστικός παράγοντας για τη διατήρηση της ασφάλειας, επιταχύνοντας έτσι την ανάπτυξη της αγοράς anti-drone. Τα drone με ενσωματωμένες κάμερες έχουν ανοίξει ευκαιρίες για επαγγελματίες που αναζητούν έναν τρόπο να τραβήξουν αεροφωτογραφίες. Ωστόσο, η αυξανόμενη χρήση αυτών των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, έχει οδηγήσει σε αυξημένες κυβερνητικές ανησυχίες για την ασφάλεια. Αυτό με τη σειρά του τροφοδοτεί την ανάπτυξη της αγοράς. Η αυξημένη χρήση αυτών των drone έχει αυξήσει με την σειρά της τις απειλές για την εθνική ασφάλεια παγκοσμίως. Αυτά τα συστήματα διαθέτουν μια ποικιλία αισθητήρων που μπορούν να καταγράφουν βίντεο και ήχο ανεξάρτητα από τον χρόνο και τον τόπο. Για την καταπολέμησή τους, οι κατασκευαστές αναπτύσσουν ολοένα και περισσότερο νέες τεχνολογίες που σαν σκοπό έχουν να περιορίσουν τις πιθανές συνέπειες. Εξέχοντες διεθνείς κυβερνητικοί αξιωματούχοι, όπως η ομοσπονδιακή διοίκηση πολιτικής αεροπορίας (FAA) στις ΗΠΑ, υποστηρίζουν την ανάπτυξη προηγμένης τεχνολογίας εντοπισμού και χαρτογράφησης drone, καθώς παρέχουν ακριβή παρακολούθηση και προηγμένες δυνατότητες ανίχνευσης και εντοπισμού κατεύθυνσης (DF). Οι εταιρείες αυξάνουν σημαντικά την παραγωγική τους ικανότητα, για να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση για προγράμματα anti-drone, ενώ συνεχίζουν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη της αγοράς. Οι κυβερνήσεις συχνά χρησιμοποιούν συστήματα αεράμυνας και μαχητικά αεροσκάφη για αντιμετώπισης αυτής της απειλής… Ωστόσο, τα μαχητικά αεροσκάφη και οι πύραυλοι αέρος-αέρος & εδάφους-αέρος, φαίνεται να είναι λιγότερο αποτελεσματικά απέναντι σε απειλές από μικρά drone. Οι κατασκευαστές ενσωματώνουν διαφορετικούς τύπους τεχνικών για την ανίχνευση drone στα συστήματα anti-drone, για να βελτιώσουν τη συνολική τους απόδοση. Διαφορετικά συστήματα βασίζονται σε διαφορετικές στρατηγικές για την ανίχνευση αυτών των συστημάτων. Οι κυριότερες τεχνικές ανίχνευσης και αναγνώρισης drones περιλαμβάνουν την ανίχνευση ραδιοσυχνοτήτων (RF), υπέρυθρης ακτινοβολίας (IR), ηλεκτρο-οπτική (EO) ανίχνευση και κυρίως την ανίχνευση βάσει radar. Η εμπλοκή-παρεμβολή ραδιοσυχνοτήτων που χρησιμοποιούν τα drone, είναι ο πιο δημοφιλής τρόπος για να τα αποτρέψετε να κινούνται σε μη εξουσιοδοτημένες περιοχές. Η παρεμβολή διακόπτει τη ραδιοζεύξη της λειτουργίας του συστήματος, οδηγώντας στην αναστολή λειτουργίας του. Ο τομέας καταστροφικών συστημάτων εξουδετέρωσης κατείχε το μεγαλύτερο μερίδιο 91,4% το 2021 και αναμένεται να αυξήσει την αγορά κατά την περίοδο πρόβλεψης. Η ανάπτυξη οφείλεται σε μια μεγάλη κατανομή του προϋπολογισμού σε τεχνολογίες και εφαρμογές συστημάτων λέιζερ. Οι τεχνικές εξουδετέρωσης αναφέρονται γενικά σε ηλεκτρονικά αντίμετρα, βλήματα-πυραύλους και συστήματα λέιζερ. Αυτά τα συστήματα καταστρέφουν βασικά μέρη ή λειτουργίες του drone, προκαλώντας τη συντριβή του στο έδαφος. Επιπλέον, ορισμένα λέιζερ χαμηλής ισχύος προορίζονται να καταστρέψουν τους ηλεκτρο-οπτικούς αισθητήρες (EO) διαταράσσοντας έτσι τη λειτουργία των UAV. Το τμήμα ηλεκτρονικών αντιμέτρων προβλέπεται να αυξηθεί με ρυθμούς ανάπτυξης 31,2% από το 2022 έως το 2030. Τα mini drone εξελίσσονται ενώ είναι μικρά σε μέγεθος λόγω της προόδου στην τεχνολογία. Ως εκ τούτου, υπήρξε μια σταθερή αύξηση στη χρήση μικρών drone όλα αυτά τα χρόνια. Τα συστήματα Counter-UAV που χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά αντίμετρα, περιλαμβάνουν εκπομπή με μεγάλης ισχύος μικροκύματα και ηλεκτρομαγνητικά όπλα. Όταν στοχεύουν σε μη εξουσιοδοτημένα UAV, αυτές οι παρεμβολές εμποδίζουν τη μεταφορά δεδομένων μεταξύ του χειριστή και του UAV μη επιτρέποντας στην ουσία την λειτουργία του drone. grandviewresearch.com
Ο πόλεμος των παρεμβολών και του “spoofing” εναντίον drones στην Ουκρανία…
Ένας νέος τύπος ηλεκτρονικού πολέμου αναγκάζει τα ρωσικά drones να συντρίβονται στο έδαφος παραπλανώντας τα συστήματα καθοδήγησής τους. Η παρεμβολή ραδιοσυχνοτήτων είναι πανταχού παρούσα στην Ουκρανία καθώς και οι δύο πλευρές προσπαθούν να εμποδίσουν η μια την άλλη από τη χρήση drones. Συνήθως χρησιμοποιούνται δύο τύποι ηλεκτρονικού πολέμου: δημιουργία θορύβου για παρεμβολή στο σήμα ελέγχου, καθιστώντας αδύνατο τον χειρισμό του drone και παρεμβολές στις συχνότητες GPS, ώστε να αποτύχει η δορυφορική πλοήγηση του drone. Τώρα έχει παρατηρηθεί μια τρίτη τεχνική: η πλαστογράφηση (spoofing) σημάτων πλοήγησης. Το Κέντρο Συντονισμού στη Νοβορόσια (κατεχόμενη Ουκρανία) διοικείται από μια οργάνωση πολιτοφυλακής που υποστηρίζεται από τη Ρωσία, η οποία δημοσιεύει άρθρα για στρατιωτικά θέματα. Στις 14 Ιανουαρίου δημοσίευσαν ένα άρθρο που περιγράφει πώς ο ρυθμός των απωλειών των drone είχε αυξηθεί ανησυχητικά. «Σε τρεις μέρες, η 5η ταξιαρχία στην περιοχή νότια της Krasnohorivka έχασε πέντε τετρακόπτερα: τρία DJI Mavic 3 και δύο Autel EVO 2 Dual. Χάθηκαν με τον ίδιο τρόπο: στην αρχή χάθηκε το σήμα των δορυφόρων [πλοήγησης], μετά από σύντομο χρονικό διάστημα εμφανίστηκαν οι δορυφόροι και αμέσως τα τετρακόπτερα κατέβηκαν γρήγορα, με ρυθμό συγκρίσιμο με πτώση», γράφει ο ανώνυμος συγγραφέας. Τα drones είχαν παραπλανηθεί νομίζοντας ότι βρίσκονταν σε ζώνη απαγόρευσης πτήσεων και είχαν σταματήσει να λειτουργούν. Οι κατασκευαστές drones όπως η DJI και άλλοι χρησιμοποιούν μια μέθοδο γνωστή ως geofencing για να διασφαλίσουν ότι, τα drones τους δεν θα πετούν σε απαγορευμένες περιοχές όπως γύρω από αεροδρόμια: ένας εικονικός φράκτης περιβάλλει κάθε καθορισμένη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων και το drone δεν μπορεί να πετάξει μέσα σε αυτήν. Ο ουκρανικός ηλεκτρονικός πόλεμος είχε ξεγελάσει τα ρωσικά drones ώστε αυτά να συντριβούν. Η πλαστογράφηση GPS είναι μια δοκιμασμένη τεχνική. Το 2013, ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Τέξας, Τοντ Χάμφρεϊς, έδειξε πώς ένα μεγάλο γιοτ θα μπορούσε ουσιαστικά να κλαπεί, τροφοδοτώντας το με ψευδή δεδομένα πλοήγησης, ώστε να έπλεε όπου ήθελε χωρίς το πλήρωμα να γνωρίζει ότι ήταν εκτός πορείας. Η Ρωσία κάνει ευρεία χρήση spoofing. Οι οδηγοί στη Μόσχα αρκετές περιπτώσεις παρατηρούν ότι το satnav τους, δείχνει ότι βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακριά και μια “ομπρέλα” πλαστογράφησης GPS περιβάλλει τον Πούτιν, προφανώς για προστασία από επιθέσεις με drone.Τα συστήματα πλοήγησης πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα δείχνουν εσφαλμένα ότι βρίσκονται στο αεροδρόμιο Gelendzhik, 20 μίλια στην ενδοχώρα, κάτι που εκτιμάται ότι είναι αποτέλεσμα ρωσικού ηλεκτρονικού πολέμου. Η Dana Goward, πρόεδρος του Resilient Navigation and Timing Foundation, δήλωσε ότι η αναφορά της συντριβής drones έφερε τα χαρακτηριστικά της εξαπάτησης του satnav. «Σαφέστατα είναι ένα σενάριο πλαστογράφησης», είπε η Goward. Σημείωσε ότι οι Ρώσοι πιθανότατα είχαν χρησιμοποιήσει πλαστογράφηση GPS στο παρελθόν στην Ουκρανία, κρίνοντας από τις εκθέσεις της Ειδικής Αποστολής Παρακολούθησης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Η τεχνολογία των Ουκρανών μπορεί ακόμη και να προέρχεται από τη Ρωσία. «Η Ρωσία καυχιέται για χρήση spoofing από το 2016, οπότε δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι δεν την εξάγουν», λέει η Goward. Οι Ρώσοι χειριστές drone σημειώνουν ότι η πλαστογράφηση μπορεί να ξεπεραστεί, γυρνώντας το drone σε λειτουργία χειροκίνητου πιλότου, ώστε να μην βασίζεται σε σήματα GPS, αλλά αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα πριν πέσει στη γη. «Οι απώλειες τετρακοπτέρων έχουν αυξηθεί δραματικά υπό τις συνθήκες που περιγράφονται παραπάνω. Με αποτέλεσμα τα drones της 5ης ταξιαρχίας άρχισαν να πετούν μόνο σε χειροκίνητη λειτουργία», σύμφωνα με το άρθρο. Προειδοποιούν επίσης ότι η τεχνική φαίνεται να εξαπλώνεται γρήγορα, απειλώντας τους χρήστες drone και σε άλλες περιοχές Ο ηλεκτρονικός πόλεμος στην περιοχή Krasnogorovka αργά ή γρήγορα θα επηρεάσει όλους τους χρήστες τετρακόπτερων». Σημειώνουν επίσης ότι ακόμη και όταν το drone βρίσκεται σε χειροκίνητη λειτουργία, μπορεί να συντριβεί εάν δεν βγει αρκετά γρήγορα από την περιοχή που επηρεάστηκε. Ενώ η πλαστογράφηση προσθέτει μια νέα τροπή, απλώς υπογραμμίζει το γεγονός ότι τα εμπορικά drones είναι εξαιρετικά ευάλωτα σε κάθε είδους παρεμβολές. Οι συσκευές anti-drone γίνονται όλο και πιο κοινές και στις δύο πλευρές. Ωστόσο, πιο προηγμένα drones με δέκτες ανθεκτικούς σε παρεμβολές με ειδικά φίλτρα και που μπορούν να χρησιμοποιήσουν το στρατιωτικό σήμα GPS (M CODE) θα συνεχίσουν να πετούν. Τα ουκρανικά drones καμικάζι φαίνεται να ξεπερνούν το ρωσικό μπλοκάρισμα του GPS. Και ενώ η Ουκρανία έχει ένα υγιές οικοσύστημα startups που παράγουν προηγμένα drones για το πεδίο της μάχης, η διαδικασία προμήθειας drone της Ρωσίας παλεύει με την αδράνεια, τη διαφθορά και τη συνεχιζόμενη εξάρτησή της από τα δυτικά ηλεκτρονικά. Πρέπει επίσης να εξετάσουμε την ευρύτερη εικόνα. Ο πόλεμος GPS είναι πλέον επικρατούσα τάση με το spoofing να εξαπλώνεται ραγδαία. Η τεχνολογία είναι γνωστή και δεν θα περιοριστεί μόνο στις ένοπλες δυνάμεις και τους κρατικούς φορείς. Δεδομένης της εξάρτησης από την δορυφορική πλοήγηση, πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά νέες τεχνικές και εφεδρικά συστήματα. Διαφορετικά, εάν το GPS σταματήσει να λειτουργεί ή, ακόμη χειρότερα, καταληφθεί από το είδος της τεχνολογίας πλαστογράφησης που διαδίδεται τώρα ευρέως στην Ουκρανία, τα εμπορικά drones ενδέχεται να σταματήσουν να λειτουργούν τόσο δραματικά όσο τα ρωσικά τετρακόπτερα. forbes.com
