Η Διαδικασία Συνεχούς Βελτίωσης και η Έννοια της Ιδιοκτησίας των Διεργασιών στον Αεροπορικό Τομέα
Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε τις καθημερινές λειτουργίες ενός αεροπορικού οργανισμού που εκμεταλλεύεται αεροσκάφη υψηλών επιδόσεων, σταθερών και περιστρεφόμενων πτερύγων, τόσο επανδρωμένα όσο και μη επανδρωμένα. Ο οργανισμός μπορεί να επιχειρεί οπουδήποτε σε παγκόσμιο επίπεδο, με την κατάλληλη ικανότητα και υποστήριξη συντήρησης, ενώ δίνει προτεραιότητα στην προληπτική συντήρηση και τις επισκευές λόγω του υψηλού κόστους προμήθειας και των σοβαρών συνεπειών των βλαβών κατά την πτήση (EU, 2018). Η ασφάλεια έχει εξαιρετική σημασία και η διαθεσιμότητα των αεροσκαφών είναι ζωτικής σημασίας για τις αποστολές του οργανισμού. Η αλυσίδα εφοδιαστικής υποστήριξης περιλαμβάνει τις περισσότερες εργασίες συντήρησης.Ο οργανισμός διαθέτει ένα σύστημα διαχείρισης της ποιότητας που βασίζεται στη φιλοσοφία του Deming Plan-Do-Study-Act (Evans and Lindsay, 2008) και συμμορφώνεται με τα διεθνή πρότυπα. Τα τμήματα εφοδιαστικής υποστήριξης, αξιοπλοΐας και engineering ακολουθούν τα διεθνή πρότυπα (EU, 2014; EDA, 2021) και οι μονάδες συντήρησης περιλαμβάνουν υπηρεσίες γραμμής πτήσης και συντήρηση βάσης, αλλά όχι δυνατότητες εργοστασιακής συντήρησης (USDS, 2021). Η οργανωτική δομή περιλαμβάνει επίσης στοιχεία που αφορούν τη διασφάλιση της ποιότητας και την υγεία και την ασφάλεια. Οι βλάβες των συστημάτων μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφαλή χρήση του εξοπλισμού και να παρεμποδίσουν τις αποστολές. Ως εκ τούτου, ένας οργανισμός συντήρησης αεροσκαφών αφιερώνει σημαντικό ποσό προσπάθειας για την αποκατάσταση αυτών των βλαβών. Ωστόσο, η προληπτική συντήρηση, η οποία ακολουθεί τις τυποποιημένες πρακτικές για το σχεδιασμό και τη χρήση του αεροσκάφους, είναι το μεγαλύτερο και πιο παρατεταμένο έργο σε σύγκριση με τις επισκευές. Η προληπτική συντήρηση αποσκοπεί στην αντιμετώπιση δύο κύριων κατηγοριών φθοράς: της φθοράς από τη λειτουργία του αεροσκάφους και της φθοράς από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η πρώτη απαιτεί την αντικατάσταση εξαρτημάτων που έχουν συσσωρεύσει συγκεκριμένο αριθμό ωρών πτήσης για την αποφυγή προβλημάτων που σχετίζονται με την κόπωση, ενώ η δεύτερη πραγματοποιείται σε τακτά χρονικά διαστήματα ανεξάρτητα από τη συχνότητα λειτουργίας του αεροσκάφους. Οι κατασκευαστές αεροσκαφών χρησιμοποιούν χάλυβα, αλουμίνιο και άλλα μη σιδηρούχα κράματα για να κάνουν τα αεροπλάνα ελαφρύτερα και αποδοτικότερα (FAA, 2018). Ωστόσο, τα υλικά αυτά είναι ευαίσθητα στη διάβρωση, ιδίως όταν συνδυάζονται με μηχανική καταπόνηση κατά τη διάρκεια της πτήσης. Η διάβρωση σε κρίσιμα δομικά στοιχεία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές και να οδηγήσει ακόμη και σε δομικές αστοχίες, οι οποίες αποτελούν απειλή για την ασφάλεια των επιβατών (FAA, 2021). Οι δραστηριότητες προληπτικής συντήρησης, όπως τα προγράμματα αντιδιαβρωτικής προστασίας, είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων και τη διασφάλιση της ασφαλούς λειτουργίας των αεροσκαφών. Στην περίπτωση αυτή διαπιστώθηκαν εκτεταμένες μη αποδεκτές ζημιές διάβρωσης, οι οποίες απαιτούσαν τροποποίηση του προγράμματος αντιδιαβρωτικής προστασίας του αεροσκάφους και άμεση διορθωτική δράση για την αποφυγή ατυχημάτων κατά τη διάρκεια της πτήσης. Η συντήρηση βασικού επιπέδου ήταν υπεύθυνη για την εφαρμογή των αλλαγών μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας για τα αρχικά βήματα και ενός μήνα για την πλήρη αναθεώρηση του προγράμματος. Αυτό συνεπαγόταν ένα σημαντικά διαφορετικό πρόγραμμα συντήρησης και αυξημένες απαιτήσεις συντήρησης, αλλά το αυστηρό χρονοδιάγραμμα δεν επέτρεπε σημαντικές οργανωτικές αλλαγές ή πρόσθετους πόρους.Η διεύθυνση της μονάδας συντήρησης είχε στόχο να ενσωματώσει νέες απαιτήσεις συντήρησης χωρίς να επηρεάσει τις τρέχουσες λειτουργίες, χρησιμοποιώντας τις αρχές της διαχείρισης έργων και αλλαγών (PMI, 2021). Δημιούργησε ένα σχέδιο δράσης προς δύο κατευθύνσεις: προώθηση της ιδιοκτησίας των αλλαγών σε όλα τα οργανωτικά επίπεδα και ενσωμάτωση των αλλαγών στις υπάρχουσες διαδικασίες μέσω βελτιώσεων των διαδικασιών. Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη έπρεπε να ενημερωθούν και να εμπλακούν και οι αλλαγές έπρεπε να καθοριστούν με σαφήνεια, συμπεριλαμβανομένων των οργανωτικών, των σχετικών με τα καθήκοντα, των διαδικαστικών και των αλλαγών ρόλων και αρμοδιοτήτων. Η επιχειρησιακή μονάδα είχε το βάρος να σχεδιάσει και να εφαρμόσει αυτές τις αλλαγές σύμφωνα με τις νέες απαιτήσεις συντήρησης, ελαχιστοποιώντας παράλληλα την αντίσταση του οργανισμού. Το νέο πρόγραμμα συντήρησης έπρεπε να εφαρμοστεί γρήγορα και οι εργασίες πρόληψης της διάβρωσης ανατέθηκαν στο βασικό επίπεδο συντήρησης λόγω της τεχνογνωσίας και της αποτελεσματικότητάς τους. Ωστόσο, η εφαρμογή του νέου προγράμματος δημιούργησε σύγχυση και αναστάτωση στο καθημερινό πρόγραμμα εργασίας. Διαφορετικές ομάδες που είχαν αναλάβει άσχετες εργασίες στον ίδιο χώρο εργασίας προκαλούσαν σύγχυση και καθυστερήσεις. Η αλληλουχία των εργασιών δημιουργούσε επικαλύψεις και επαναλήψεις, με λειτουργικούς ελέγχους να προγραμματίζονται αμέσως μετά τη βαφή ή το πλύσιμο αμέσως μετά τη λίπανση. Ο προϊστάμενος της μονάδας συντήρησης βάσης πρότεινε σαφή διαχωρισμό των εργασιών και ανακατανομή των ανθρώπινων πόρων για την επίλυση των προβλημάτων επανάληψης ενεργειών συντήρησης, αλλά αυτό θα περιόριζε την κατανομή του εργατικού δυναμικού και θα μείωνε την προσαρμοστικότητα της επιχειρησιακής μονάδας για την εκπλήρωση άλλων απαιτήσεων συντήρησης.Ο διευθυντής της επιχειρησιακής μονάδας συγκρότησε μια ομάδα για να αξιολογήσει τη διαμόρφωση του χώρου εργασίας, το διάγραμμα οργανωτικής δομής, τους διαθέσιμους πόρους και τα δεδομένα του χρονοδιαγράμματος εργασίας. Η λύση της ομάδας ήταν ο διαχωρισμός των περιοχών εργασίας και των ροών εργασίας για την αποφυγή ταυτόχρονων εργασιών συντήρησης και εργασιών πρόληψης της διάβρωσης, καθώς υπήρχε μεγάλος κίνδυνος για λάθη ή/και παραλείψεις. Ξεκίνησε μια μελέτη για να καθοριστεί ο καλύτερος τρόπος προώθησης και οι εργασίες που έπρεπε να συμπεριληφθούν στο νέο χρονοδιάγραμμα πρόληψης της διάβρωσης καταγράφηκαν ως ξεχωριστή, λεπτομερής και ανεξάρτητη ροή εργασίας. Δημιουργήθηκαν διαγράμματα για την ανάλυση των εισροών κάθε βήματος των εργασιών. Η ομάδα σχεδίασε μια νέα διαδικασία υλοποίησης του χρονοδιαγράμματος πρόληψης της διάβρωσης, πραγματοποίησε μια πρότυπη εκτέλεση και έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στις διαδικασίες και την κατανομή των χώρων εργασίας, την εκπαίδευση, τον εξοπλισμό, τα μέτρα ασφαλείας και τις εγκαταστάσεις της επιχειρηματικής μονάδας. Η προσέγγιση ευθυγραμμίστηκε με τη φιλοσοφία του Deming (Plan – Do – Study – Act) (Evans and Lindsay 2008) και τη διαδικασία βελτίωσης της ποιότητας του Juran (Juran & Godfrey, 1998) και χρησιμοποίησε εργαλεία και τεχνικές διαχείρισης της ποιότητας. Η ομάδα μελέτης ήταν ζωτικής σημασίας στη διαδικασία δημιουργίας ενός νέου προγράμματος πρόληψης της διάβρωσης. Ακολούθησαν τη φιλοσοφία (Plan – Do – Study – Act) και χρησιμοποίησαν εργαλεία και τεχνικές διαχείρισης ποιότητας για να σχεδιάσουν το νέο πρόγραμμα. Πραγματοποιήθηκαν άτυπες συνεντεύξεις με το προσωπικό και συναντήσεις brainstorming με ειδικούς, ώστε να διασφαλιστεί ότι λήφθηκαν υπόψη οι απαιτήσεις όλων των χρηστών. Η επιχειρησιακή μονάδα δεν είχε την εξουσία να αμφισβητήσει αυτό που έπρεπε να επιτευχθεί, αλλά έπρεπε να βρει ποιος θα το έκανε, πού και πώς με τη βέλτιστη χρήση των διαθέσιμων πόρων. Οι αλλαγές έπρεπε να υλοποιηθούν με